edebiyatdefteri

bir  huzurevinin kütüphanesinde dört ciltlikyeşil kapaklı  kitabı   içeriğine  bakmadığım için   uzun bir zaman ilmihal  sandığımdan  okumadım  ancak zamanın akmadığı  sıcaktan bunaldığım bir gün okuma salonunun serinliğinden dolayı  ilk sayfayı çevirdiğimde içinde kısa öykülerden oluşan oldukça eski basım makaleler karşıladı beni,1995 yılında kaybettiğimiz bu güçlü kalem için Kahramanmaraş  yerel radyosunda dünyadan bir pisliğin temizlendiğini gülerek anons etmişti sunucu...

kitapları birçok dile çevrilen,kurduğu vakıfta  kimsesiz çocukları  okutan bu yazarın tek suçu inanmamak,oysa dinimiz hoşgörü ve sevgi dini,bana göre memleketimi ve Türk insanını ondan daha iyi anlatan bir yazar yok,örneğin her romanında toprak ağalarınının zalimliğinden başka birşey  anlatmayan Yaşar KEMAL,yada Türkler bir milyon  kürt ve ermeniyi katletti  deyip  sonrada nobel  edebiyat  ödülü alan, yazdıklarında sıkıcı tasvirlerin dışında sıradanlıktan başka birşey  bulamadığım Orhan PAMUK,son dönemlerde moda olan Tuna KİREMİTÇİ ve diğerleri,,

Aziz NESİN1915 -1995 yıllarında yaşadı,yazdığı anılar benim hayatta olmadığım altmışlı  yıllara ait ancak işin  tuhaf yanı  hiçbir  öyküsü bu zaman farkına rağmen sıkıcı gelmiyor,sol görüşlü ama CHP'nin tek parti dönemindeki icraatlarını körü körüne savunmuyor,benzer şekilde DP iktidarının da kendince yanlış bulduğu icraatlarını yazıları  ile eleştiriyor,hiçbir kitabında ben dinsizim siz de benim gibi dinsiz olun demiyor,sadece dindar namuslu geçinen bazı insanların yeri gelince ne kadar namussuz  olabileceğini anlatıyor...

Ve en önemlisi yeni bir Aziz NESİN çıkmıyor...